Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς ΠΘ  «Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείω τίθεται καὶ κλίμαξ πρὸς οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται». (Προσόμοιον Μ.Ἑσπερινοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου). Σήμερα, ὅπως καὶ σὲ κάθε γιορτὴ ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, κάνουμε κάτι πού φαίνεται παράδοξο·γιορτάζουμε τὸν θάνατο. Καὶ τὸ κάνουμε αὐτό, ὄχι γιατί χαιρόμαστε γιὰ τὸν θάνατο, ἀλλὰ γιατί χαιρόμαστε γιὰ τὴν δύναμη πού μᾶς παρέχει ἡ Ἐκκλησία νὰ ὑπερνικήσουμε τὸν θάνατο. Γιορτάζουμε τὸν θάνατο ὡς πρόσκαιρη κοίμηση. Τὸν γιορτάζουμε ὄχι ὡς κάθοδο στὸν ἅδη, ἀλλὰ ὡς ἄνοδο στὸν οὐρανό. Καὶ ὅλοι μας ἔχουμε τὴν δωρεὰ τοῦ Θεοῦ νὰ ζήσουμε ὡς κοίμηση τὸν θάνατο· δωρεὰ...

Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος έχει κεντρική θέση στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία. Είναι το γεγονός που αποκαλύπτει την δόξα της Εκκλησίας και των πιστών. Είναι η μαρτυρία της νέας καταστάσεως που εισάγεται με την έλευση του Χριστού στην ιστορία. Κατά την Μεταμόρφωση, ο Χριστός φανερώνει μέσα από την ανθρώπινη φύση Του την άκτιστη δόξα της θεότητός Του. Ταυτόχρονα προσλαμβάνει στην άκτιστη θεϊκή δόξα τους ανθρώπους που τον περιβάλλουν. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μετέχουν στην ίδια λαμπρότητα με τον Χριστό. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Χριστός αποτελεί την πηγή, ενώ αυτοί...

Κωνσταντίνος Ζαγγανάς, Θεολόγος Μία από τις μεγαλύτερες  εκκλησιαστικές μορφές που λαμπρύνει το αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αποτελεί αδιαμφισβήτητα ο άγιος Ανδρέας ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης!   Υπήρξε ο καλύτερος ρήτορας της εποχής του και συγγραφέας πολλών έργων  όπου τα  αναπτύσσει με πλούσιο λεξιλόγιο και με ρητορικά σχήματα απαράμμιλου κάλλους.Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές για την βυζαντινή γραμματολογία και ρήτορας χαρισματικός,διάσημος για την συγγραφή του «Μεγάλου Κανόνα», και τις συνθέσεις των πλούσιων ειρμών,κανόνων ,ιδιόμελων και τροπαρίων.Αναντίρρητα είναι ο πρώτος εισηγητής του υμνολογικού είδους των κανόνων,το οποίο παραμέρισε τα κοντάκια και παγίωσε μία νέα εποχή για την εκκλησιαστική υμνογραφία έως σήμερα.Ο άγιος Ανδρέας ήταν...

Τῇ σήμερον ἡμέρα, Κυριακὴ μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, τὴν τῶν ἁπανταχοῦ τῆς Οἰκουμένης ἐν Ἀσία, Λιβύῃ καὶ Εὐρώπη, Βορρᾶ τε καὶ Νότῳ, Ἁγίων Πάντων ἑορτὴν ἑορτάζομεν. Τοῦ Κυρίου μου πάντας ὑμνῶ τοὺς φίλους, Εἴτις δὲ μέλλων, εἰς τοὺς πάντας εἰσίτω.   Ἡ Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων εἶναι ἡ τελευταία Κυριακὴ τοῦ «Πεντηκοσταρίου». Μὲ αὐτὴν τελειώνει ὁ κινητὸς κύκλος τῶν ἑορτῶν πού ἄρχισε ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου. Ἡ Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων εἶναι ἡ σφραγῖδα καὶ τὸ τέλος τῆς μεγάλης ἐορταστικῆς αὐτῆς περιόδου καὶ μᾶς παρουσιάζει τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τοὺς Ἁγίους Πάντες, τοὺς «τὴν γῆν οὐρανώσαντας». Εἶναι...

(Ευαγγέλιο: Ιωαν. θ΄1-38) Μέγας είναι ο Θεός μας, μεγάλα τα έργα Του! Δεν υπάρχει αρχή και τέλος στα θαυμάσιά Του (πρβλ. Ψαλμ. οστ΄13,14)! Δεν υπάρχουν μάτια που να ’χουν δει όλ’ αυτά τα θαυμάσια, δεν υπάρχει γλώσσα να τα διηγηθεί, μα ούτε και νους να τα συλλάβει. Τα μάτια είδαν κι όταν ήρθε ο θάνατος έκλεισαν. Η γλώσσα διηγήθηκε και μουγγάθηκε. Ο νους συνέλαβε κι έπειτα όλα τα κάλυψε η λήθη. Ποιός μπορεί να γνωρίσει τα θαυμάσια και ν’ αγνοεί το θαυματουργό; Και ποιός μπορεί να δει το θαυματουργό και να εξακολουθήσει να ζεί; Όλη η φωτιά ήρθε στη γη...

Έτσι λέγεται η εβδομάδα που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και λήγει την Κυριακή του Θωμά. Πιθανότατα πήρε αυτή την ονομασία, επειδή άρχιζε η περίοδος πνευματικής αναγέννησης και ανακαίνισης για τους πιστούς, που είχαν βαπτισθεί τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου. Μέχρι την Κυριακή του Θωμά, οι νεοβαπτισθέντες φορούσαν λευκά ενδύματα, εξ ου και «Λευκή Εβδομάς». Την Εβδομάδα της Διακαινησίμου επιτρέπεται η «κατάλυσις εις πάντα», ενώ κατά τους παλαιότερους χρόνους απαγορεύονταν η εργασία και τα δημόσια θεάματα (ιπποδρομίες κ.λπ.) καθ’ όλη τη διάρκειά της. Στο Βυζάντιο, ο εορτασμός ήταν λαμπρός και μεγαλοπρεπής. Ο αυτοκράτωρ καλούσε σε γεύμα τους φτωχούς, ενώ...